untitled

            LA PALABRA ARDIENTE

                   LA PAROLE ARDENTE

The Ardent Word

 

 

Penacho de Moctezuma. Museo de Viena.

 

FRANCISCO AZUELA

 

POETA MEXICANO

_____________________

 

© 2006, FRANCISCO AZUELA

Todos los derechos reservados para todos los países

Tous droits réservés pour pays

All rights reserved in all countries

Direitos respeitados

 

AZTECALES

Traducción:

       Poeta Jaime Choque Mata

 

Español                                                                                                            Aymara

 

Aztecal VIII

 

En este poema de muertos

se te murió tu padre,

se murieron tu abuelo y tu siembra

y se acabó la tarde en una mirada.

 

 

En este poema de muertos

se murió el amor de tus antiguos,

se murieron tus pájaros

y se calló la estrella de tu frente

como un puñado de rosas enfermas.

 

En este poema de muertos

se te murió la vida,

y por segunda vez se te murió la patria

cuando tú te quedaste mirando

como un arco iris sin color.

 

En este poema de muertos

se te partió la sangre en dos ríos azules,

y un esqueleto de sombras

en tus ojos de nieve

busca a pesar de todo, la libertad de tu pueblo.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Français

 

LA PAROLE ARDENTE

 

Traduit de l’espagñol par Noëlle Yabar-Valdez 1993.

Ó Rimbaud Revue No. 4 Avril 1995 – III° Année. Semestriel International de Création Littéraire. París.

 

Aztecal VIII

 

Dans ce poème des morts,

ton père est mort,

tes ancêtres et ta semence sont morts

et le soir s’est achevé dans un regard.

 

Dans ce poème des morts,

l’amour de tes aînés est mort,

tes oiseaux sont morts

et l’étoile de ton front s’est tue

comme une poignée de roses malades.

 

Dans ce poème des morts,

ta vie est morte

et pour la seconde fois, ta patrie est morte

quand tu es resté à la contempler

comme un arc-en-ciel incolore.

 

Dans ce poème des morts,

ton sang a éclaté en deux rivières bleues

et un squelette d’ombres

dans tes yeux de neige

cherche, envers et contre tout,

la liberté de ton peuple.

 

 

Aztecal VIII

 

Aka jiwatanakän q’ ochupäru

tatamaxa xiwatayna

ukhamaräki achachilamaxa

ukhamaraki taqe yapusatata

ukhamaraki uka tardi tukusitayna

mä uñtañata.

 

Aka jiwatanakän q’ ochupäru

ukhamaraki

nayrapacha munasiñanaka xiwatayna,

ukhamaraki jamach’ inakamaxa xiwatayna

uka warawaranakama

peqe paramanxa

ch’ amaktxatayna

rusas usuta panqarxama.

 

Aka jiwatanakän q’ ochupäru

taqe juma jakañanakäma tukusitayna

ukhamataki taqe jach’ a markanaka

wasitat xiwatayna

jumaxa junch’ ukiskatata

mä janqo kurmiru uñtata.

 

Aka jiwatanakän q’ ochupäru

taqe wilanakama

pä laramjawira qotxama jalxtatayna

ukhamaraki

mä ch’ iwi ch’ akhanakxama

 

khunu nayranakamän

 

thaqaski k’ uchi jalnaqer jamachjama

 

taqe markanakataki.

 

 

English

 

The Ardent Word

 

Translated from Spanish to French

By NOËLLE YABAR-VALDEZ

Translated from Spanish and French to English By Ron Hudson 2005

 

Aztecal VIII

 

In this poem of the dead

your father died

your grandfather and your issue died

and the night ends with a glance.

 

In this poem of the dead

the love of your forebears died,

the birds died

and the star of your forehead silenced itself

like a fistfull of sick roses.

 

In this poem of the dead,

your life died

and for the second time, your homeland died

when you remained to comtemplate it

like a colorless rainbow.

 

In this poem of the dead,

your blood left you by two blue rivers

and a skeleton of shadows

in your eyes of snow

seeks, despite it all, the liberty of your people.

 

 

Portugués

 

 

Tradução de Antonio Lisboa Carvalho de Miranda.

 

 

 

 

N este poema de mortos

morreu teu pai

morreram teu avô,

tua semeada e se acabou a tarde numa mirada.

 

N este poema de mortos

morreu o amor de teus antepassados,

morreram teus pássaros

e despencou a estrela de tua frente

como um punhado de rosas enfermas.

 

N este poema de mortos

morreu a tua vida,

pela segunda vez morreu tua pátria,

e ficaste olhando como um arco-iris.

Queimaram-se as tuas árvores,

cordilheiras de pinheiros,

de ilusões.

 

N este poema de mortos

rompeu-se o sangue em dois rios

e um esqueleto em teus olhos de neve

buscou tua gente.

 


Web Hosting · Blog · Guestbooks · Message Forums · Mailing Lists
Allwebco Web Templates · Build your own toolbar · Site Building Articles · Audio, Fonts, Clipart
powered by a free webtools company bravenet.com